சங்க இலக்கியச் சுவை - பகுதி - [02] நற்றிணை விருந்து ( 1 )

001  குறிஞ்சி

தலைவி கூற்று

 {  தலைவன் பிரியக் கருதியது அறிந்த தோழி அதனைத் தலைவியிடம் கூற, தலைவி தலைவனைப் புகழ்ந்து கூறியது. }

நின்ற சொல்லர் நீடுதோன்(று) இனியர்;

என்றும் என்தோள் பிறிபறி யலரே

தாமரைத் தந்தாது ஊதி மீமிசைச்

சாந்தில் தொடுத்த தீந்தேன் போலப்,

புரைய மன்ற, புரையோர் கேண்மை 

நீரின்(று) அமையா உலகம் போலத் 

தம்மின்(று) அமையா நம்நயந்(து) அருளி;

நறுநுதல் பசத்தல் அஞ்சிச் 

சிறுமை யுறுபவோ? செய்பு அறியலரே.

பதவுரை :


தோழீ ! நம் காதலர்,
 நின்ற சொல்லர் - நிலைமை தவறாத வாய்மை
                                        உடையவர்,

 நீடு தோன்று இனியர் - நெடிதாக தோன்றுகின்ற இனிமை

                                                     உடையவர்,

என்றும் எந்தோள் பிரிபு அறியலர் - எப்பொழுதும் என்
                                      தோள்களை பிரிய வேண்டும் என்ற
                                      எண்ணமிலாதவர்,
புரையோர் கேண்மை - அப்படிப்பட்ட சான்றோருடைய நட்பு,
தாமரைத் தண்தாது - தாமரையின் குளிர்ந்த மகரந்தத்தினையும்,
மீமிசை - மேலோங்கிய,
சாந்தின் (தாது)-சந்தனத்தின் பொடியையும்,
ஊதி - குடைந்தெடுத்து,
தொடுத்த - அந்தச் சந்தன் மரத்தில் வைத்த,
தீந்தேன் போல - இனிய தேன் போல,
மன்ற புரைய - திண்ணமாகச் சிறந்தன,
(ஆதலின்)நீரின்றமையாஉலகம் போல் - நீரை 
                                       இன்றியமையாத உலகியல் போல,
தம்மின்று அமையா - அவர் தம்மையின்றி அமையாத,
நம் நயந்தருளி - நம்மிடம் முன்பு விருப்பம் மிக வைத்தருளி,
நறு நுதல் பசத்தல் அஞ்சி - (பின்பு பிரிதலால்) நம் நறிய 
                                                                           நெற்றி பசலை ஊர்தற்கு அஞ்சி,
சிறுமை உறுபவோ - (செய்வது அறியாராய்த்)தடுமாற்றம் 
                                                      அடைவாரோ?
செய்பு அறியலர் - அவ்வாறு செய்யார் காண்.  


முடிபு :


பிரிவு அறியலர், புரைய மன்ற, அஞ்சிச் சிறுமை உறுபவோ,
செய்பு அறியலர் என் முடிக்க.


கருத்து:தலைவர் சான்றோர் ஆகையால், பிரிவால்
                  நாம் படுந்துன்பம் கண்டஞ்சி நம்மை விட்டுப் பிரியார்.


நயம் :  தாமரையின் குளிர்ந்த மகரந்தத்தம் - தலைவனது உள்ளத்திற்கும்,
                     சந்தனத்தின் பொடி -  தலைவியின் உள்ளத்திற்கும், 
                                                                        உவமையாயிற்று.
               இருவருள்ளமும் ஒன்றுபட்ட போது, சந்தன் மரத்திலே இனிமையான தேன் கூடு வைத்தது போலத் தலைவன் தலைவிபால் அன்பு வைத்தான் என்று பொருள் நயம் காண்க.


பசலை பாய்தல் - வாயினால் ஊதும் போது கண்ணாடியில் ஆவி படர்வது போலத் தலைவன் பிரிவினால் தலைவியின் நெற்றியில் ஒளி குறைந்து நிறம் மாறுபடும்.இதனைப் பசலை எனவும், பீர் எனவும் கூறுவர்.                                

           
உலகமானது நீரின்று இயங்காது போல் தலைவியானவள் தலைவனை பிரிந்து இயங்காளென்ற நயம் உணர்க.